Samiti i G7 në Évian të Francës u mbyll me një atmosferë lehtësimi dhe optimizmi, kryesisht për shkak të qëndrimit të presidentit amerikan, Donald Trump, i cili këtë herë nuk e braktisi takimin si në raste të mëparshme. Përkundrazi, ai qëndroi aktiv në diskutime dhe shfaqi gatishmëri për bashkëpunim, veçanërisht në lidhje me rritjen e presionit ndaj Rusisë.
Kancelari gjerman, Friedrich Merz, u shfaq i kënaqur pas përfundimit të ditëve të para të samitit, duke theksuar se takimet u karakterizuan nga një unitet i fortë evropian dhe një frymë e rikthyer e bashkëpunimit. Ai nënvizoi se kjo frymë ekipore përfshiu edhe Shtetet e Bashkuara, me presidentin Trump që, sipas tij, u tregua i hapur dhe i vëmendshëm ndaj diskutimeve.
Në fokus të veçantë ishte lufta në Ukrainë, ku sipas Merz ekziston tashmë një konsensus më i gjerë mes vendeve të G7. Ai theksoi se Ukraina ka arritur të forcojë pozicionin e saj, ndërsa Rusia nuk ka kapacitet për ta fituar luftën në mënyrë ushtarake.
Vendet anëtare të G7 ranë dakord për rritjen e presionit ndaj Moskës, përmes masave që synojnë flotën e ashtuquajtur “në hije”, oligarkët dhe sektorin e naftës. Edhe Shtetet e Bashkuara po shqyrtojnë mundësinë e ashpërsimit të mëtejshëm të sanksioneve, pavarësisht lehtësimeve të mëparshme.
Nga ana e tij, Trump la të kuptohet se Rusia duhet të ndërmarrë hapa për t’i dhënë fund konfliktit dhe për të arritur një marrëveshje paqeje, duke theksuar kostot e mëdha njerëzore që ka pësuar. Ai e përshkroi situatën si një nga më të rëndat që nga Lufta e Dytë Botërore.
Një tjetër pikë e rëndësishme ishte hapja ndaj përfshirjes së vendeve evropiane në negociatat e ardhshme të mundshme me Rusinë, një ide që nuk hasi kundërshtim nga pala amerikane.
Unitet u shfaq gjithashtu edhe për çështjen e Iranit, ku liderët e G7 theksuan nevojën për të parandaluar pajisjen e këtij vendi me armë bërthamore, për të garantuar përfundimin e konflikteve në rajon dhe për të siguruar lirinë e lundrimit në Ngushticën e Hormuzit.
Megjithatë, pavarësisht toneve pozitive dhe deklaratave të përbashkëta, mbetet për t’u parë nëse ky unitet do të përkthehet në veprime konkrete dhe rezultate të prekshme në arenën ndërkombëtare.
