Edi Rama zgjodhi një nga tribunat më të mëdha ndërkombëtare, Asamblenë e Përgjithshme të OKB-së, për të folur për Shqipërinë, zhvillimet e brendshme dhe protestat në Tiranë.
Por një çështje mungoi tërësisht nga fjalimi i tij: Kosova.
Dhe pyetja është e thjeshtë: pse?
Në një kohë kur ish-krerët e UÇK-së, Hashim Thaçi, Kadri Veseli, Jakup Krasniqi dhe Rexhep Selimi, janë dënuar nga Gjykata Speciale në Hagë, kur Serbia vazhdon ta përdorë foltoren e OKB-së për ta sulmuar Kosovën dhe kur vetë Kosova nuk ka mundësi të flasë si shtet anëtar në këtë forum, Shqipëria kishte një mundësi të rëndësishme për ta ngritur zërin.
Nëse Shqipëria nuk e ngre zërin për Kosovën në një prej tribunave më të mëdha diplomatike të botës, atëherë kur duhet ta bëjë këtë?
Sidomos në një kohë kur liderë të tjerë të rajonit zgjodhën ta përdorin këtë platformë për të folur për çështje të historisë dhe sigurisë së Ballkanit.
Kryeministri kroat Andrej Plenković, në fjalimin e tij në OKB, foli për rolin e Serbisë në raport me të kaluarën e saj dhe për Ratko Mladiqin, duke e lidhur këtë çështje me përgjegjësinë dhe vlerat evropiane.
Ndërkohë, presidenti serb Aleksandar Vučić e përdori fjalimin e tij për të folur gjerësisht për Kosovën, NATO-n dhe çështjet që Beogradi i konsideron në interesin e Serbisë.
Pra, ndërsa Beogradi e shfrytëzon foltoren e OKB-së për ta paraqitur versionin e tij për Kosovën, dhe ndërsa shtete të tjera të rajonit flasin për të kaluarën dhe pasojat e luftërave në Ballkan, Shqipëria zgjodhi një tjetër agjendë.
Kjo ngre një tjetër pyetje: a pati koordinim mes Tiranës dhe Prishtinës për këtë javë diplomatike në New York?
Nuk mund të dimë motivet e Ramës pa një shpjegim prej tij. Por fakti mbetet: në skenën ku Kosova nuk mund të flasë vetë, Shqipëria kishte mundësinë të fliste. Dhe zgjodhi të mos e bëjë./kudoshqip.com
